Piątek, 10 października 2008. Rozpoczęcie. Ks. Mariusz wita wszystkich.  Jest nas w sali mnóstwo ale całe tłumy czekają w recepcji na zapisanie i przydział w pokoju.   Czy wszystko odbędzie się w należytym porządku? Czy dziewczyny zachowają się właściwie? Czy wyjadą umocnione? Bardziej gorliwe?

                Potem wszystko potoczyło się szybko. Kolacja. Msza św  odprawiana przez ks. Tadeusza Muca. Potem przedstawienie. Dziewczęta z Jemielnicy pokazały przedstawienie pt.: „Różaniec matki”. Grały z zapałem i mocną ekspresją aktorską. Po co? Na większą chwałę Bożą i cześć Niepokalanej Dziewicy”. Dziękujemy  Soni, Karolinie, Oli i drugiej Oli, Kasi za trud i wiele czasu poświęconego na próby.

                Sobotę rozpoczynamy godzinkami: tradycyjnie, bo jesteśmy Dziećmi Maryi. Po śniadaniu różaniec, przygotowany przez dziewczęta z Krasiejowa.  W blasku porannego słońca przesuwamy różańcowe ziarenka i modlimy się…, bo przecież jesteśmy Dziećmi Maryi.

                Przed południem spotykamy się w bazylice na Eucharystii, która jest centrum naszego pielgrzymowania. Odprawiło ją 20 księży. Przewodniczył jej i wygłosił kazanie ks. Piotr Kuc. Oficjał sądu Duchownego w Opolu.  Każdy kąt bazyliki zapełniły dziewczęta.  Stały na środku, w korytarzu, na zewnątrz… Mocno brzmiał śpiew i modlitwa. Było nas 1195.  Po Mszy Świętek ponad 40, najlepszych, najgorliwszych Marianek otrzymało wyróżnienia.

                Obiad był pokarmem dla ciała, a po nim pokarm dla ducha: konferencje. Do dziewcząt starszych mówił  Ks. Burczek. Do dziewcząt młodszych s. Leonia. Odprawiłyśmy także Drogę Krzyżową.

                Pogodny Wieczór. Śpiew, zabawy, tańce, SMS-owy konkurs, skecze… A wszystko to pod przewodnictwem s. Gizeli i ekipy sióstr służebniczek. Tak bawiły się Marianki.

                Niedziela. Śniadanie, Msza święta… i pora do domu.

Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do zorganizowania tej pielgrzymki. Szczególnie księdzu Mariuszowi. Dziękujemy wszystkim dziewczętom i zapraszamy w przyszłym roku. Zanim jednak przyjedziemy ponownie na Górę świętej Anny, czeka nas rok solidnej pracy.